Kochani Bracia,
pokój i dobro!

Życzymy Wam, aby te Święta Wielkanocne były dla Was prawdziwym czasem odnowy naszego życia.

Papież Franciszek powiedział nam, że nie wolno nam tracić nadziei, która w nas jest. Miłość powinna być językiem naszego przekazu i treścią naszego życia. Moc Chrystusowego zmartwychwstania jest w nas i daje nam zawsze możliwość do rozpoczęcia nowego życia, dzielonego także z innymi, zwłaszcza z najbardziej potrzebującymi. Wesołych Świąt Wielkiej Nocy! Oby Duch Pięćdziesiątnicy wypełnił całe nasze istnienie.

Nasz Minister generalny, br. Mauro Jöhri, wraz ze swoim Definitorium na nowo zaprasza nas do bycia w nieustannej formacji. Bezpośrednio przed nami stoi zadanie utworzenia ratio formationis dla całego Zakonu. To praca, którą powinniśmy wykonać wspólnie, stopniowo, w ciągu najbliższych sześciu lat. Myśleliśmy o nowych programach formacji, które by nas zachęciły a także pozwoliły być pomiędzy Wami. Niektóre nasze cele to: przygotowanie ratio formationis bez utraty z pola widzenia różnych poziomów refleksji, rozwinięcie programów animacji w zakresie formacji początkowej i permanentnej (niektóre z nich organizowane będą w poszczególnych konferencjach), nawiązanie regularnych kontaktów z domami formacyjnymi i braćmi Zakonu za pośrednictwem naszej strony internetowej, nawiązanie łączności pomiędzy braćmi zaangażowanymi w szczególne posługi na płaszczyźnie międzynarodowej, utworzenie sieci kontaktów pomiędzy ośrodkami animacji w Zakonie.

Ze strony Generalnego Sekretariatu Formacji (GSF) pragniemy także wyrazić naszą wdzięczność Braciom, którzy nas poprzedzili w tym obowiązku: Rocco Timpano i Markowi Miszczyńskiemu, za ich pracę i inicjatywy podejmowane w ciągu ostatnich lat. Niech Bóg Wam za to wszystko wynagrodzi!

Pozostańmy w kontakcie!

Nowości bibliograficzne

• Luciano Manicardi, La vita religiosa radici e futuro. (Problemi di vita religiosa), EDB 2012 

Quale futuro per la vita consacrata? Come rinnovarla? «La crisi non impedisce il futuro, ma ne è spesso la condizione, spesso è la fucina che lo prepara affinando, bruciando, purificando, eliminando...» (dall'Introduzione). Le pagine proposte dall'autore intendono cogliere l'attuale crisi della vita consacrata come appello e come possibilità. Sull'esempio e sul fondamento della vita e della pratica di umanità di Gesù, di cui testimoniano i Vangeli, la vita religiosa è chiamata a essere anzitutto una vita umana e umanizzata all'interno delle strutture antropologiche del celibato e della vita comune. Emerge qui l'importanza delle dinamiche relazionali, della comunicazione e dell'autorità nella vita comunitaria per caratterizzare la qualità umana ed evangelica della vita religiosa. Questi alcuni dei nodi affrontati dall'autore disegnando un percorso di semplificazione e di essenzializzazione che la vita religiosa è chiamata a intraprendere.

• Lécrivain, Philippe, Vita religiosa in tempo di crisi: un rischio e un'opportunità, EDB 2012 

La vita consacrata è un modo di vivere il Vangelo sulla scia di un fondatore. Partendo da questi due riferimenti - Vangelo e mandato del fondatore - l'autore ricostruisce come e con quali intenti sono emersi, lungo la storia del cristianesimo, i tratti tipici che caratterizzano la vita monastica e religiosa. Individua le ragioni teologiche e storiche che hanno prodotto i grandi modelli, spirituali e giuridici, che così fortemente hanno caratterizzato il cattolicesimo occidentale. Colloca, infine, questi modelli nella crisi presente, per individuare motivi di attenzione, ragioni di speranza, prospettive su cui costruire. Egli giunge quindi a concludere che la vita religiosa, così come lo stesso cristianesimo, non è in crisi a motivo della nequizia dei tempi, ma perché, chiamata a superare se stessa per ritrovare le grandi intuizioni fondatrici, fatica a conformarsi a Cristo in modo nuovo nella forza dello Spirito. Vera e propria teologia fondamentale della vita consacrata, il volume costituisce un punto di riferimento nel ripensamento di quest'ultima per l'oggi e guardando al futuro.

• Cozza, Rino, Voglia di vita evangelica. Nuovi modelli di vita religiosa, EDB 2012 

La vita consacrata fatica a pensarsi e proporsi in modo nuovo, soprattutto in Occidente. Ma essa rimarrà viva solo se saprà non farsi paralizzare da un'identità predefinita, se saprà rispondere alle aspettative dell'attuale società, che dai consacrati si attende di vedere il riflesso concreto dell'amore di Cristo per ogni persona e della sua attitudine guarente, attraverso forme che portino anche pienezza di umanità. Il volume non si ferma all'analisi e alla denuncia, ma aiuta ad aprire il cuore alla speranza, indicando nuovi cammini possibili, segnalando in particolare alcune scelte: vera e profonda attenzione ai segni dei tempi, condivisione carismatica con i laici e fraternità che si fanno carico di una nuova uguaglianza e di una nuova libertà, fuoriuscita dalle solite prassi istituzionali di governo e di amministrazione.

Formacja w miejscach, które przemawiają

“Było to dla mnie nowe doświadczenie Boga żywego i prawdziwego” - mówią uczestnicy kursu formacyjnego języka portugalskiego, który odbył się w dniach 10-31 maja 2012. Wzięło w nim udział trzydziestu jeden braci pochodzących z Portugalii, Timor Est, Paragwaju i z Brazylii (Bahia-Sergipe, Paranà-Santa Catarina, Maranhão-Pará-Amapá, Cearà-Piauí, San Paolo, Brasil Oeste, Brasil Central, Rio Grande do Sul, Nordeste do Brasil). Po wprowadzeniu teoretycznym i rezydencjalnym we Frascati uczestnicy wyruszyli w pielgrzymkę w miejsca franciszkańskie i kapucyńskie: Asyż i okolice, Camerino i San Giovanni Rotondo. Z przeżytego doświadczenia zrodziło się wiele refleksji, pytań, postanowień i modlitw.
„W tych miejscach nawet kamienie mówią, a św. Franciszek nauczył mnie przeżywać zarówno momenty trudne, jak i radosne w życiu”; „Życie Franciszka i pierwszych kapucynów są dla mnie wyzwaniem, aby znaleźć sposób przeżywania dzisiaj autentycznie mojego powołania i dawać świadectwo charyzmatu franciszkańsko-kapucyńskiego”; „Jeśli nie będę czerpać ze źródła, moja praca nie przyniesie owocu”; „Uświadomiłem sobie, jak pięknie być kapucynem!”; „Dzięki Ci Panie za wszystko, dzięki!”.
Kurs zakończył się spotkaniem z Ministrem generalnym i uczestnictwem w środowej audiencji generalnej z papieżem Benedyktem XVI.

II Międzynarodowy Tydzień Pojednania

Także w tym roku wpłynęły zgłoszenia uczestnictwa z różnych stron świata w II Międzynarodowym Tygodniu Pojednania (Włochy, Niemcy, Irlandia, Węgry, Polska, Hiszpania, Liban, Tanzania, Erytrea, Argentyna, Peru, Porto Rico i Meksyk). 

Spotkanie zorganizowane w braterskiej współpracy przez Generalny Sekretariat Formacji Zakonu i Sanktuarium Św. Pio z Pietreliciny, odbywało się w San Giovanni Rotondo w dniach 13-17 lutego, pod hasłem „Sakrament Pojednania a Nowa Ewangelizacja”. 

Arcybiskup Rino Fisichella, jako pierwszy, przedstawił wzajemną relację dwóch fundamentalnych elementów sympozjum: „Bez głoszenia nawrócenia nie można mieć świadomości własnego grzechu a bez sakramentu pojednania nie można mieć efektywnej ewangelizacji, zdolnej dać głębokie doświadczenie miłości Boga, która wiąże się z miłosierdziem. W zaangażowaniu w nową ewangelizację odnowa duszpasterska powinna silnie wpływać na przywrócenie centralnego miejsca sakramentowi pojednania” – mówił Przewodniczący Papieskiej Rady ds. Promocji Nowej Ewangelizacji. Kolejne wystąpienia zmierzyły się z tematem Sympozjum z rożnych perspektyw: prof. Gerhard Hotze mówił o fundamentach biblijnych, o. Marko Rupnik SJ przestawił perspektywę teologiczną, a bp. Thomas Menamparampil pastoralną. 

Do okrągłego stołu zostali zaproszeni Dr Aldo Maria Valli, watykanista z redakcji informacji RAI UNO, br. Carlos Novoa, Defi nitor generalny, br. David Songy, koordynator formatorów kapucyńskich w USA i br. Francesco Neri, Minister Prowincjalny z Puglii. Dr Stefano Campanella, dyrektor Tele Padre Pio przybliżył świadectwo ewangelizacji św. Pio poprzez konfesjonał. W podsumowaniu br. Valerio Mauro, z Prowincji Toskanii stwierdził: “Sakrament pojednania był wielokrotnie interpretowany nie jako specyfi czny ryt sakramentalny, ale jako pieczęć całej misji ewangelizacyjnej w szerokim rozumieniu tego słowa, która dokonuje się w Kościele i przez Kościół”. 

Oprócz części o charakterze intelektualnym, podczas Sympozjum dużą uwagę poświęcono celebracjom liturgicznym, w szczególności liturgii sakramentu pojednania, aby w ten sposób treści dyskutowane w auli mogły być przeżyte w konkretnym doświadczeniu duchowym. Liturgii pokutnej przewodniczył Abp Piero Marini, Przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych, dawny mistrz ceremonii papieskich. Ważną okazała się także obecność Ministra generalnego, br. Mauro Jöhri, który przewodniczył nieszporom na rozpoczęcie Sympozjum, Regenta Penitencjarii Apostolskiej, Abp Gianfranco Girotti, i ordynariusza miejsca, Abp. Michele Castoro oraz Wikariusza generalnego, br. Felice Cangelosi, który zakończył całe spotkanie Mszą św.

Drugi Międzynarodowy Tydzień Pojednania

W dniach od 13 do 17 lutego 2012 odbędzie się w San Giovanni Rotondo II Międzynarodowy Tydzień Pojednania, czas refleksji i formacji dla prezbiterów. Tegoroczny temat spotkania to Sakrament pojednania i nowa ewangelizacja. Zapraszamy do wzięcia w nim udziału wszystkich braci kapucynów oraz prezbiterów zakonnych i diecezjalnych, którzy władają językiem włoskim, angielskim lub hiszpańskim. Folder w języku włoskim z wszystkimi potrzebnymi informacjami i z programem Tygodnia można ściągnąć tutaj lub Sanktuarium św. Pio z Pietrelciny w San Giovanni Rotondo www.santuariopadrepio.it  W celu bliższego zapoznania się z tą inicjatywą można przeczytać notę z jej poprzedniej edycji na stronie ofmcap.org.

FORMACJA DO KONTEMPLACJI - SPOTKANIE FORMATORÓW

Konferencja Północnej Ameryki i Oceanii Zakonu Kapucynów (NAPCC) zorganizowała w dniach 11-13 października 2011 spotkanie na temat „Formacja do kontemplacji” w kapucyńskim domu rekolekcyjnym w Washington, Michigan (USA). Uczestnikami spotkania byli wszyscy formatorzy i duszpasterze powołań z Konferencji oraz bracia z Generalnego Sekretariatu Formacji.

Christopher Popravak z Prowncji Mid-America ukazał w swojej konferencji historię kontemplacji, zaczynając od rozumienia jej przez starożytnych Greków, następnie przez Ojców pustyni, wczesny monastycyzm, franciszkanach w ogólności i zakończył, przedstawiając niektórych najbardziej znanych kapucynów. Robert Barbaro z Prowincji Western America i członek zespołu formatorów w międzyprowincjalnym nowicjacie w Santa Ynez w Kalifornii, zaprezentował refleksję na temat współczesnego doświadczenia kontemplacji w kontekście północnoamerykańskim. David Songy z Prowincji Mid-America, prowadzący całe spotkanie, ukazał związek pomiędzy formacją do kontemplacji a kwestią forum zewnętrznego i wewnętrznego.

Ostatni dzień spotkania został przeznaczony na prace w małych grupach i dyskusję na temat jak rozpalić kandydatów do naszego Zakonu i młodych braci pragnieniem kontemplacji w dzisiejszym kontekście kulturowym. Na zakończenie uczestnicy spotkania próbowali opisać podstawową dynamikę kontemplacji w naszym franciszkańskim kontekście: integracja aspektu wspólnotowego i indywidualnego; jak ma przebiegać formacja, aby osiągnąć oczekiwany efekt; co oznacza „zakochać się w Bogu”.

Nowości bibliograficzne

• Silvano Fausti, Sztuka rozeznawania i podejmowania decyzji. Okazja czy pokusa?, Wyd. Bratni Zew 2011

Książka ta jest podręcznikiem dla wewnętrznego rozwoju. Uczy sztuki rozeznania i podejmowania decyzji. Odwołuje się ona do najstarszych i chwalebnych, chociaż nieznanych tradycji. Proponuje podjęcie ćwiczeń, które umożliwiają życie w pełni wolnością, do jakiej zostaliśmy przeznaczeni. Pomaga dostrzec różnicę między przyjemnością pozorną i radością i jej podróbkami. Radość i smutek serca stanowią istniejące w naszym wnętrzu kryterium dobra i zła. Takie jest nowe prawo: „prawo wolności", do którego zostaliśmy powołani od wieków.

• Josu Mirena Alday, Nuovi media e vita consacrata, Ancora 2011

L’«era digitale» sfida i consacrati a entrare in questo nuovo ambito culturale con atteggiamento positivo ed evangelico. Il Messaggio di Benedetto XVI per la Giornata delle comunicazioni sociali, intitolato I nuovi media al servizio dell’evangelizzazione, ha suggerito il tema del XXXVI Convegno del «Claretianum», Cultura della comunicazione mediatica e vita consacrata. Si tratta di approfondire la coscienza dei nuovi media come una straordinaria opportunità anche per i consacrati grazie alla quale essi possano compiere la loro missione. Le diverse relazioni raccolte in questo volume tracciano una panoramica delle grandi possibilità offerte dalla nuova cultura digitale alla dimensione missionaria della vocazione dei consacrati, i quali è necessario che «mettano anima» nel mondo virtuale con grande e responsabile libertà.

• Gerharg Lohfink, Modlitwa moją ojczyzną. Teologia i praktyka modlitwy chrześcijańskiej, W Drodze 2011

Książka Modlitwa moją ojczyzną pokazuje, jak bardzo Msza Święta i Biblia tworzą wspólny wszystkim katolikom „krajobraz modlitwy”. Lohfink podkreśla, że modlić się to znaczy żyć w modlitwie. Jeśli modlitwa ma zagarnąć nas całych, powinna być różnorodna, czerpać inspiracje od najlepszych, skłaniać do działania – albo więcej: być działaniem. Musi, "walczyć” z Bogiem, ale też paradować przed Nim, gdy odnosimy zwycięstwa, albo płakać, gdy przegrywamy. Nie stanie się jednak ojczyzną, nie zadomowimy się w niej, jeśli lepiej nie poznamy, o co tak naprawdę w niej chodzi.